POLİETİLEN (PE)

	Sağlamdır,
	Asit, baz ve çözücülere dayanıklıdır,
	Dielektrik özellikleri üstündür,
	Çevre şartlarına dayanıklıdır,
	Kolay işlenebilirler

Polimer zincirindeki dallanmalar kristalliğin derecesini tayin eder. Lineer ve yüksek yoğunluklu polietilende dallanma çok az olup molekül yapısı doğrusaldır. Dallanmanın az olduğu molekül yapılarında kristalinite genellikle daha fazladır. Polimer içindeki kristallik arttıkça sertlik artar, mekanik ve kimyasal özellikler iyileşir ve sıvı ile gazlara karşı dayanıklılık artar. Polimerleri en iyi tanımlayan özelliği o polimerin ortalama molekül ağırlığıdır. Ortalama molekül ağırlığı, yaklaşık olarak erime indeksiyle belirlenir. Erime indeksi molekül ağırlığıyla ters orantılıdır. Yüksek molekül ağırlıklı PE’ lerin sertliği ve sağlamlığı daha fazla , erime akış indeksleri (MFI) daha düşüktür. Genellikle bütün polimerler için geçerli olan kurala göre , yüksek molekül ağırlığı düşük erime akış indeksi ile eşdeğerdir. Polimerlerin molekül ağırlıkları Gel Permeation Chromotography (GPC) cihazı ile ölçülür. Bu cihaz teknolojinin son ürünlerinden biri olup çalıştırılması çok özeldir. Polietilenlerin özelliklerini iyileştirmek bazı etkilere karşı direncini ve dayanımını artırmak için eritilerek basınç altında karıştırma yöntemiyle aşağıdaki kimyasal maddeler polietilenlerin içine katılır.

Oksitlenmeyi önleyiciler (anti oksidantlar) : Bu tür kimyasal maddeler genellikle fenolik yapıda olup primary ve secondary antioksidant olarak iki gruba ayrılır. Primary antioksidantlar diğer bir deyişle radikal söndürücüler polimerin ısıtılması esnasında makromolekülün parçalanması ile ortaya çıkan radikalleri etkisiz hale getirir çoğalmasını önler. Secondary anti oksidantlar ise polimerin oksijenli ortamda bozunması ile oluşan hidroksiperoksitleri parçalar ve bozunmanın devamını engeller. Bu iki antioksidantin değişik oranlardaki karışımları polimerin uzun süre bozunmaya karşı dirençli olmasını sağlar buna sinerjitik etki denir. Polimer içinde fenolik antioksidantin 500ppm.in üzerine çıkması halinde özellikle ışıksız yerlerde depolama esnasında sararma problemi ortaya çıkar.

UV kararlılık sağlayıcılar: Güneş ışığının ültraviyole kesimi her türlü karbon- karbon bağına etki eder ve bu bağı zaman içinde zayıflatarak kırılmasına neden olur. Bunun önüne geçmek için polimer içine güneşin bu etkisini polimerden önce soğuran kimyasal maddeler konur. Bu kimyasal maddeler UV absorber , UV quencher olmak üzere iki ana gruba ayrılırlar. Ayrıca bu iki grubun sinerjitik etki gösteren karışımları da UV kararlılığını
artırmada kullanılır. UV katkı maddeleri genelde benzofenon , nikel quencher ve HALS olmak üzere üç cinstir. Şu anda sanayide kullanılan bu tür katkı maddeleri yukarda verilen maddeler ya da bunların değişik kombinasyondaki karışımlarıdır. HALS diye bilinen maddeler yeni bir ürün olup, kimyasal adları .Hindered Amin Light Stabilizors. dür. HALS ler günümüzde çok yaygınlaşmış olup birçok firma tarafından üretilmektedir.
Diğer yandan renkli pigmentler de UV önlemede önemli etkiye sahiptirler. Özellikle karbon siyahi polimerin güneşe dayanımını artırmada yaygın olarak kullanılmaktadır.

Kaydırıcı ve bloklaşmayı önleyiciler : Kaydırıcı olarak yağ asitlerinin aminleri (stearik asit , oleik asit ,erusik asit) ,bloklaşmayı önleyici olarak da % 90 in üzerinde silisyum dioksit
ihtiva eden inorganik birleşikler kullanılır. Bloklaşmayı önleyici katkılarda tane büyüklüğü dağilimi ve maddenin yağ absorbsiyonu çok önemlidir. Kaydırıcı ile birlikte kullanılan bloklaşma önleyicilerde yağ absorbsiyonu önemlidir.